Navigation
Affiliates
Sponsors

 
Google  


  Spartan Dogs - Sint Bernard of St. Bernard 

Categorie: Dogs, Molossers, Mastiffs, Mountain dogs, Zwitserland, Italië, Europa, Familiehond, Reddingshond, Beschermhond

Saint Bernard / St. Bernard
Namen Sint Bernard, St. Bernard, Saint Bernard, Sacred Dogs, Alpendog, Sennenhund, Barryhund, St. Bernhardshund, Bernhardiner, Alpine Mastiff, Chien du Saint-Bernard, Saint Bernard Dog, Perro San Bernardo, Cane di San Bernardo
Oorsprong Zwitserland, Italië
Taken Famliehond, Reddingshond, Beschermhond
Hoogte 68-81 cm / 66-74 cm
Gewicht 72,5-90,5 kg / 59-77 kg
Levensspan 8-10 jaren
Classificatie FCI, AKC, ANKC, CKC, KC(UK), NZKC, UKC, KCGB, NKC, APRI, ACR, DRA, NAPR
Groep Molossers, Mastiffs, Mountain dogs

De Sint Bernard of St. Bernard is een grote zware en gespierde hond die is ontwikkeld in de Alpen pas tussen Zwitserland en Italië. De Sint Bernard werd in het verleden gebruikt in de Sint Bernhardpas (vandaag de dag bekend als de Grote Sint-Bernhardpas) als een reddingshond in de koude met sneeuw beladen omgeving en als een beschermhond. De Sint Bernard van vandaag de dag is meer een familie hond, maar is af en toe nog gebruikt als een waakhond.

De Geschiedenis van de Sint Bernard

De Sint Bernard is ontstaan in Zwitserland, hun voorouders waren de Sennenhunds (Alpine Mastiff ook bekend als Zwitserse Sennenhonden), samen met een aantal andere rassen waaronder de Berner Sennenhond, Entlebuch Cattle Dog, Appenzell Cattle Dog, en de Grote Zwitserse Sennenhond. Deze Alpine Mastiffs, de voorouders van de St. Bernard delen de geschiedenis van de grote boerderij honden van de boeren en melkveehouders van de Zwitserse Alpen, deze honden waren vee beschermers, kudde beschermers, en last honden en jachthonden, zoek-en reddingshonden en waakhonden.

Deze Alpine Mastiffs waren afkomstig uit de Zwitserse en Italiaanse Alpen en werden gekruist met Mastiff-achtige honden dat met het Romeinse leger kwam in de tijd van keizer Augustus (63 v. Chr - 14 AD), de Spaanse Mastiff wordt gezien als een waarschijnlijke voorvader. Met het eerste millennium CE, waren honden in deze gebieden gewoon bekend als "Talhund" (Vallei Hond) of "Bauernhund" (Boederijhond).

Er was maar een passeerbare bergpas tussen Zwitserland en Italië, deze werd berucht als een verraderlijk pas omdat hij ongeveer 8000 meter boven de zeespiegel ligt en er normaal gesproken alleen doorheen kan worden gereisd tussen juli en september. Zelfs vandaag de dag zijn er overblijfselen van de grote Romeinse weg te zien, evenals het bewijs van Napoleon's doortocht (mei 1800), waarin geen van Napoleon mannen de dood vonden dankzij het tegen die tijd zeer effectieve systeem met de zoek- en reddingshonden.

In 962 na Christus, kwam Archdeacon Bernard de Menthon aan bij deze pas, door hem zou het uiteindelijk de naam Saint Bernard Pass krijgen. Omdat hij zijn hospice daar startte, die reizigers hielp die bij het doorkruisen van deze gevaarlijke pas werden overrompeld. Honden werden gebruikt om het terrein te beschermen en gestrande reizigers te zoeken, maar ook om de monniken te helpen op hun wandelingen door hen te beschermen, warm te houden als dat nodig is en de brede, maar niet overdreven borst hield bij een pad door de sneeuw te waden.

De eerste officiële bewijs van de honden die door de hospice werden gebruikt, is een schilderij van goed gebouwde kortharige honden die lijken op werk Sint Bernards is geschilderd in 1695. De eerste schriftelijke vermelding van het ras in de administratie van het klooster was rond 1703-1707. Het is wel duidelijk dat de honden uitstekende spoorzoekers waren met een talent voor het opsporen van hulpeloze reizigers, wel of niet bedekt door sneeuw.

Het geïsoleerde klooster verfijnde de honden al snel in een ras dat nog steeds bestand was tegen de strenge winters en de fysieke kenmerken had die nodig zijn voor hun zoek-en reddingswerk.

Gedurende de drie eeuwen waarvan het Hospice records heeft, hebben Saint Bernards meer dan 2.000 reizigers gered. Tot de jaren 1800, hadden de honden van het hospice nog steeds geen officiële een naam, hoewel ze goed bekend waren. Tussen 1800 en 1810, werd een hospice hond genaamd Barry de redder van 40 personen en werd een van de beroemdste honden die ooit leefden. In zijn eer zijn de honden vaak aangeduid als Barryhunden.

Strenge winters tussen 1816 em 1818 leiden tot een verhoogd aantal lawines, waarbij veel van de geteste honden om het leven kwamen bij het uitvoerden van reddingen, deze honden werden gewoonlijk gebruikt voor het fokken. Tegelijkertijd wilden de Engelsen deze "Sacred Dogs" importeren en ook de Duitsers die ze Alphenhunden noemde. In een poging om het ras te behouden, werden de resterende St. Bernards gekruist met Newfoundlanders die waren meegenomen uit de Kolonie van Newfoundland rond 1850, en met hun nieuwe lange vacht verloren veel van hun hun nut als reddingshonden in het besneeuwde klimaat van de Alpen, omdat de lange vacht die ze geërfd hadden bevroor en hun zo tegen hield.

De Zwitserse Kennel Club erkende het ras in 1880, onder de naam die door Daniel Wilson werd voorgesteld in 1833, de Sint Bernard hond. Zoals bij veel honden die populair raken werden ze gekruist met andere rassen (zoals de Duitse Dog) om hun uiterlijk te verbeteren. Het ras begon te veranderen, een aantal honden werd dunner en sommige werden breder, maar bijna alle van hen werden groter en wat misschien nog belangrijker is ze werden niet meer getest op een groot deel van hun werk drijfveer en vaardigheden. In 1887 werd de standaard vast gesteld met het Internationaal Congres van Zürich.

In de Verenigde Staten, werd de Sint Bernard erg bekend in 1883. Een acteur nam zijn hond genaamd Plinlimmon door het hele land, en stelde hem tentoon in theaters, het werd de top-winnende Saint Bernard show hond van zijn tijd. In 1888 werd de Sint Bernard Club of America (SBCA) opgericht, die de Zwitserse norm overnam. De Sint Bernard werd ook gebruikt in Moskou, rusland om de Moscow Watchdog te vormen.

Vandaag de dag, zijn Sint Bernards grote familie honden die af en toe gebruikt worden als waakhond, ze zijn modieus zoals te zien op het grote scherm, en op tentoonstellingen. De Saint Bernard Hospice in Zwitserland heeft nog steeds Sint Bernards, ze zijn niet meer werkzaam als reddingshonden maar in plaats daarvan helpen ze om toeristen aan te trekken als levende vertegenwoordigers van de geschiedenis van de hospice.

Sint Bernard Uiterlijke Kenmerken

Lichaam: de Sint Bernard heeft een zeer brede rug, die volkomen recht is tot aan de lendenen, waar hij links naar het kruis toe afloopt. De schoft is uitgesproken. De lange en zware staart is breed en krachtig, wordt normaal gesproken hangend gedragen, maar mag eventueel iets omkrullen aan de punt. De goed gewelfde borstkas reikt tot aan de ellebogen. De buik is weinig opgetrokken. De schuin geplaatste schouders zijn krachtig en gespierd. De voorbenen zijn recht en krachtig. De sprongen zijn matig gehoekt. De voeten zijn breed en nagenoeg gesloten. De hals is zeer krachtig en vertoond een uitgesproken, maar niet te overdreven plooivorming. Bij de hoofdaanzet is een duidelijke groef zichtbaar.

Hoofd: de Sint Bernard heeft een zeer krachtig en imposant hoofd, met duidelijke wenkbrauwbogen en een diepe stop. Tussen de ogen is de voorhoofdsgroef diep, maar wordt steeds ondieper in de richting van het matig ontwikkelde achterhoofdsbeen. De korte en stevige voorsnuit is dieper dan lang. De neusrug is recht. De krachtig ontwikkelde lippen hangen in een boog iets over de onderkaak heen. De oren zijn vrij hoog aangezet en middelmatig groot. Ze worden hangend gedragen, op een dusdanige wijze dat de breedte van de schedel geaccentueerd wordt. De ogen zijn middelmatig groot en matig diep ingezet. De onderste oogleden sluiten niet helemaal, maar te open oogleden zijn niet gewenst. Sint Bernards hebben een schaargebit of tanggebit.

Schouderhoogte: de schouderhoogte van de reuen ligt gemiddeld zo tussen de 68 en 81 centimeter. Teven hebben gemiddeld zo een schouderhoogte van 66 tot 74 centimeter. Er is geen maximale hoogte.

Gewicht: reuen wegen tussen de 72,5 tot 90,5 kg en teven tussen de 59 en 77 kg. Er bestaan veel zwaardere honden, maar dit gaat vaak ten koste van de gezondheid van de hond.

Vacht: Sint Bernards komen voor in twee vachtvarianten kortharig en langharig. Kortharige honden hebben een vlak aanliggende, harde, maar niet ruwe vacht. Langharige honden hebben een vacht van middelmatige lengte, die sluik is of licht gegolfd, maar nooit gekruld. Op de staart moet het haar flink bossig zijn, maar het mag niet golven. He hoofd en de oren zijn korter en zachter behaard. De voorbenen tonen een lichte bevedering en het haar is aan de broek langer en dichter.

Kleuren: Sint Bernards komen voor in verschillende tinten rood tot bruingeel met wit of wit met rood tot bruingeel. Ook wit met gestroomde platen komt voor. Verplichte witte aftekeningen zijn een witte borst, witte voeten, een witte neusband en bles, een witte staartpunt en een witte vlek in de nek of een halsband. Typered zijn de donkere aftekeningen aan het hoofd en de oren, deze worden een masker genoemd.

Sint Bernard Temperament

Karakter: deze honden hebben een goedgehumeurd en vriendelijk karakter. Ze zijn evenwichtig en stabiel van aard, maar gevoelig voor harde woorden en stemmingen in huis. Ze zijn zeer trouw aan hun gezin, tonen hun aanhankelijkheid ook en ze worden niet graag buitengesloten. Honden van dit ras blaffen erg weinig. Een Sint Bernard zal u en uw bezittingen bewaken en verdedigen als dat nodig is, al is dit in eerste instantie niet zijn functie. Hoewel de meeste exemplaren bij volle volwassenheid vrij rustig zijn, kent dit ras, met name onder de kortharen, ook activere vertegenwoordigers.

Sociale aanleg: Sint Bernards kunnen prima opschieten met kinderen en geven geen problemen in de omgang met katten en andere huisdieren. Met soortgenoten kunnen ze doorgaans goed overweg, maar ze laten zich niet de kaas van het brood eten. Deze honden nemen doorgaans een nonchalante tot vriendelijke houding aan ten opzichte van mensen die ze niet kennen, behalve wanneer blijkt dat ze kwaad in de zin hebben.

Sint Bernard Omgang

Verzorging: de Sint Bernard heeft redelijk veel vachtverzorging nodig. De vacht moet minstens twee keer per week geborsteld en gekamd worden. Tijdens de verharingsperiode zal een dagelijkse borstelbeurt, met name bij de langdurige variëteit, geen overbodige luxe zijn. Houd de oren goed schoon en kijk regelmatig de ogen na bij exemplaren met wat hangende oogleden. Zo nodig kunt u de ogen druppelen met een speciale oogcleaner. Houd de nagels kort.

Opvoeding: een Sint Bernard is een redelijk gehoorzame hond en kan, wanneer hij consequent en duidelijk tegemoetgetreden wordt, vrij vlot commando's aanleren. De hond is vrij gevoelig voor de intonatie van uw stem, een harde opvoeding is uit den boze als je een luisterende hond wilt. Ze lenen zich niet voor urenlange trainingssessies, dus beperk de commando's tot hetgeen nodig is. Leer een Sint Bernard al op een jonge leeftijd dat hij of zij niet aan de lijn mag trekken, wanneer de hond volwassen is, is hij te groot en sterk om dit nog normaal bij te sturen. Ook voor Sint Bernards geldt, net als bij andere Dogachtigen rassen, dat ze met veel begrip opgevoed dienen te worden. Zorg ervoor dat ze als jonge hond niet te veel of te zwaar belast worden.

Beweging: deze honden hebben een gemiddelde bewegings behoefte. Driemaal daags een blokje om en daarnaast geregeld onaangelijnd rennen en spelen is toereikend om deze hond in conditie te houden.

Gebruiksmogelijkheden: Sint Bernards worden vrijwel uitsluitend als gezinshond gehouden. U kunt overwegen om met dit ras te gaan speuren; hun reukzin is uitstekend ontwikkeld en de honden beleven er beslist veel plezier aan.

Sint Bernard Quotes / Trivia

In 1992 begon de Beethoven film serie, de populairiteit van het ras vergrote. De hond Buck, in het veelvuldig geprezen boek Jack London's The Call of the Wild, is een half Sint Bernard.


Test uw kennis van de Saint Bernard. Doe de test, vind de St. Bernard!

Alles voor uw hond. Begin ook met geld besparen door online te bestellen.


  Rate this page

4.5 Stars. Average rating: 4.5 from 12 votes.

  If you have any comments you can submit them here

[ 2012-03-21 ] :: hans
Just another ruined dog breed... Thank you akc and uck.
[ 2012-03-06 ] :: MarvelMan
I heard this dog Barry or Berry saved perhaps even 100 lives! Isn\'t that exceptional?

Alano Español Spanish Hunting Bulldog Alaunt Non-Bulldog: Alaunt Gentil and Alaunt Veantre American Bulldog (Hybrid type)
American Bulldog Johnson type American Bulldog Old Southern White type American Bulldog Painter type
American Bulldog Scott type American Pit Bull Terrier American Staffordshire Terrier
Argentine Dogo Banter Bulldog Boerboel
Border Terrier Boston Terrier Boxer
Bull Arab Bull Terrier (Hinks) Bull Terrier (Miniature)
Bull Terrier Bullmastiff Bully Kutta
Bullygullterr Cane Corso Caucasian Ovcharka
Central Asian Ovcharka Chinese Chong Qing dog Dogue Brasileiro
Dogue de Bordeaux English Bulldog English Mastiff
Fila Brasileiro French Bulldog German Jagd Terrier
Great Dane Gull Terr Irish Staffordshire Bull Terrier
Jack Russell Terrier Moscow Watchdog Neapolitan Mastiff
Olde Boston Bulldogge Panja Mastiff Parson Russell Terrier
Patterdale Terrier Perro de Presa Canario Perro de Presa Mallorquin
Perro de Toro Spanish Bulldog Plummer Terrier Rottweiler
Saint Bernard Shar Pei (Traditional) Shar Pei (Westernized)
South Russian Ovcharka South-African Staffordshire Bull Terrier Spanish Mastiff
Staffordshire Bull Terrier Tibetan Mastiff Titan Terrier
Tosa Inu


Top of Page
Bookmark and Share
Top of Page
Home
This site and all its content is © of and hosted by: By Spartan Law!